پیروز شدیم

پیروز شدیم چون می‌خواستیم شمع بیت‌المال خاموش بماند. پیروز شدیم چون نمی‌خواستیم نگرانی عده‌ای جاهل و وابسته به غرب و شرق از فقدان «دموکراسی» باعث شود فراموش کنیم خون شهدای گلگون کفن‌مان را. پیروز شدیم چون می‌خواستیم فریب پاره‌های قرآنی را که از روی حیله بر نیزه کرده بودند را نخوریم. پیروز شدیم چون می‌خواستیم ابوموسی اشعری را نماینده خود نکنیم تا او ابلهانه امیرالمومنین را به انگشتری را بفروشد. پیروز شدیم چون می‌خواستیم این‌بار مالک اشتر تا خیمه‌گاه معاویه شمشیربزند تا یک برای همیشه ثابت کنیم که اگر می‌گذاشتند مالک آن روزها کار صفین را یکسره می‌کرد.

پیروز شدیم چون نمی‌خواستیم بنام تنش زدایی حقوق خود را گدایی کنیم. پیروز شدیم چون نمی‌خواستیم کوتاه بیاییم و محور شرارت خوانده شویم. پیروز شدیم چون می‌خواستیم آن روستایی آفتاب خورده هم درک کند که او در این انقلاب بیشترین سهم‌ها را دارد. پیروز شدیم چون می‌خواستیم ثابت کنیم تزویر، ریا، دورویی، تهمت، دروغ، دست‌آویزی به مقدسات و توهین به آن‌ها هیچ جایی در میان توده ملت ایران ندارد. پیروز شدیم چون می‌خواستیم ثابت کنیم هنوز هم همان مردمان عاشق و مهربان و دردکشیده‌ایم که از ظالمان عوام فریب خسته شده‌ایم.

... آسان از کف ندهیم.تنها یک سنگر فتح شده، باید به پیش رفت، و اتحاد ناگزیری آنست. .«تفرقه» آخرین امید دشمن است.نا امیدش کنیم.

 

نویسنده : امیرحسین یزدان پناه : ٦:۳٢ ‎ق.ظ ; شنبه ٢۳ خرداد ۱۳۸۸
Comments نظرات () لینک دائم